Συγκέντρωση καταδίκης της Χρυσής Αυγής έξω από το Εφετείο Αθηνών

Συγκέντρωση καταδίκης της ναζιστικής εγκληματικής Χρυσής Αυγής πραγματοποίησαν το πρωί της Δευτέρας 31 Οκτώβρη έξω από το Εφετείο Αθηνών εκατοντάδες εργαζόμενοι που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του ΠΑΜΕ.

«Εχθροί των εργατών είναι οι χρυσαυγίτες, τσιράκια των αφεντικών και εγκληματίες», γράφει το πανό της Γραμματείας Αττικής του ΠΑΜΕ το οποίο προπορευόταν, ενώ εκατοντάδες εργαζόμενοι κατήγγειλαν τις απόψεις και τη δράση της Χρυσής Αυγής με συνθήματα όπως: «Δουλέμποροι φασίστες χτυπάτε τους εργάτες και στα αφεντικά σας κάνετε τις πλάτες», «Είστε η σαπίλα όλου του ντουνιά, μπλόκο στους φασίστες σε κάθε γειτονιά».

Με το δικό του μαζικό μπλοκ συμμετείχε στην κινητοποίηση το Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγικής Βιομηχανίας Ελλάδας. Ακολούθησαν Λαϊκές Επιτροπές από γειτονιές της Αθήνας, φοιτητικοί σύλλογοι, το σωματείο εργαζόμενων στην ιδιωτική Εκπαίδευση «Ο Βύρωνας».

Όταν η πορεία έφτασε έξω από τα δικαστήρια σύντομο χαιρετισμό έκανε ο Αλέκος Περράκης, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, υπενθύμισε τα «έργα και τις ημέρες» της Χρυσής Αυγής στη Ζώνη του Περάματος και την ευρύτερη περιοχή του Πειραιά, στήνοντας δουλεμπορικά για λογαριασμό των εργοδοτών, χτυπώντας και τρομοκρατώντας μετανάστες, επιτιθέμενη σε πρωτοπόρους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, δολοφονώντας λίγες μέρες αργότερα τον αντιφασίστα μουσικό Παύλο Φύσσα.

«Η Χρυσή Αυγή είναι εγκληματική γιατί είναι ναζιστική», τόνισε μεταξύ άλλων. Υπογράμμισε πως η κινητοποίηση είναι συγκέντρωση συμπαράστασης σε όσους δέχθηκαν τις επιθέσεις της και κάλεσε τους εργαζόμενους, τη νεολαία, όλο το λαό, να απομονώσει τους φασίστες.

Ανακοίνωση

Ήρθε η ώρα να μπει ένα τέλος στις εργασιακές σχέσεις λάστιχο.Να καταργηθούν τώρα τα Γραφεία Ενοικίασης Εργαζομένων.

Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους συναδέλφους.

Συναδέλφισσες-Συνάδελφοι                                                                          26/10/16

Τα τελευταία χρόνια, επεκτείνονται οι ελαστικές σχέσεις εργασίας στον κλάδο αλλά και γενικότερα στην εργατική τάξη. Η χειρότερη μορφή που συναντάμε, είναι η ενοικιαζόμενη εργασία. Υπάρχουν δηλαδή επιχειρήσεις που η μόνη τους δουλειά είναι να έχουν μία δεξαμενή άνεργων εργατών και όποτε τους χρειάζονται να τους διαθέτουν στην μία ή στην άλλη επιχείρηση.

Ενοικιαζόμενη εργασία. Σχέση εργασίας, προσαρμοσμένη στις ανάγκες του κεφαλαίου.

Οι όροι για τους εργαζόμενους σε τέτοιου είδους γραφεία, είναι δουλειά χωρίς σταθερό ωράριο, χωρίς σταθερές ημέρες εργασίας και συχνά χωρίς καν σταθερό αντικείμενο εργασίας. Με αυτό το καθεστώς και πατώντας πάνω στην ανάγκη για δουλειά εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων, όσοι εργάζονται σε τέτοιου είδους γραφεία, βρίσκονται «όμηροι», με συνεχώς ανανεωμένες συμβάσεις ορισμένου χρόνου, χωρίς να μπορούνε να σχεδιάσουν τη ζωή τους.

Οι εργολάβοι που διαχειρίζονται τα γραφεία ενοικίασης εργατών, με αυτό τον τρόπο θησαυρίζουν χωρίς κανένα κόστος. Τα μεροκάματα που δίνουν κυμαίνονται στα 3 με 4 ευρώ την ώρα χωρίς να υπολογίζουν υπερωρίες, νυχτερινά και Σαββατοκύριακα. Με λίγα λόγια σημαίνει εξοντωτική δουλειά για ένα μεροκάματο πείνας χωρίς δώρο Χριστουγέννων και Πάσχα, χωρίς επίδομα αδείας και χωρίς τη δυνατότητα να μπει κάποιος στο ταμείο ανεργίας μόλις απολυθεί.

Σκλάβοι του 21^ου αιώνα δε θα γίνουμε.

Αυτές οι σχέσεις εργασίας δεν ήρθαν από τον ουρανό, είναι οδηγία της ΕΕ που βασίζεται στην ελεύθερη διακίνηση υπηρεσιών και προσωπικού και ήδη εφαρμόζονται κατά κόρων στις άλλες χώρες της ΕΕ. Βασίζεται στη θεωρία ότι η εργασία δεν είναι δικαίωμα, αλλά εμπόρευμα, που στην ελεύθερη αγορά πουλιέται και αγοράζεται σε ότι τιμή πιάσει. Αυτή την ΕΕ στηρίζουν τόσα χρόνια οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ προηγούμενα, αλλά και η τωρινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ. Με τις υπογραφές αυτών νομιμοποιήθηκε η λειτουργία τέτοιων γραφείων και γνωρίζανε καλά τι υπέγραφαν. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι που χαιρετίζουν την υγιή επιχειρηματικότητα και δηλώνουν όρκους πίστης στην ΕΕ και το κεφάλαιο. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι για να πάψει η «ενοικιαζόμενη εργασία» πρέπει να υπάρξει συνολικότερη σύγκρουση, που αυτοί δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν.

Σε αυτή την κατάσταση πρέπει να μπει ένα τέλος, γιατί έχει τάσεις μετάστασης και αν οι εργάτες του κλάδου δεν επέμβουμε, θα καταλήξουμε να δουλεύουμε όλοι ως ενοικιαζόμενοι.

Μόνιμοι και έκτακτοι να οργανώσουμε από κοινού την πάλη.

Οι εργαζόμενοι σε τέτοια γραφεία πρέπει άμεσα να οργανωθούν στο Σωματείο μας. Να βάλουμε στόχους και να έχουμε κατακτήσεις. Οι  παλιότεροι συνάδελφοι, που εργάζονται με μόνιμη σχέση εργασίας, δεν πρέπει να βλέπουν ως αντίπαλο τους συναδέλφους που εργάζονται στους εργολάβους, αλλά τα γραφεία τους και τις ίδιες τις επιχειρήσεις του κλάδου που επιλέγουν να συνεργαστούν με τέτοιου είδους γραφεία.

Στόχος μας είναι οι επιχειρήσεις που κλέβουν τον ιδρώτα μας τόσα χρόνια για να θησαυρίζουν και τώρα το κάνουν με ακόμα πιο χυδαίο τρόπο στους συναδέλφους μας που εργάζονται στους εργολάβους. Αξιοποιούν την ενοικιαζόμενη εργασία για να παρακάμψουν τα συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα που με αγώνα κατοχυρώθηκαν στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Αυτοί οι εργοδότες του κλάδου, φαίνεται ότι δεν αρκούνται στα μέτρα που πήραν για λογαριασμό τους η κυβέρνηση και η ΕΕ και επιδιώκουν ακόμα περισσότερο κέρδος. Κρύβουν την ευθύνη τους για τις ατασθαλίες που γίνονται στα γραφεία ενοικίασης εργασίας. Οι μεγαλοεργοδότες του κλάδου δεν έχουν πρόβλημα να πληρώσουν καλά τους διάφορους σύγχρονους «δουλεμπόρους» για να βγάλουν τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό τους. Ενώ οι εργολάβοι με τη σειρά τους τσεπώνουν ζεστό χρήμα απλά μοιράζοντας τους κακοπληρωμένους και συχνά ανασφάλιστους εργάτες στους διάφορους πελάτες τους.

Δεν ανεχόμαστε να μας φοβίζουν!

 θα τους φοβίσουμε εμείς!

Το ταξικό κίνημα από την ίδρυση τέτοιων γραφείων, δηλώσαμε όχι απλά την αντίθεσή μας, αλλά και ότι θα αξιοποιήσουμε κάθε μορφή πάλης για να τους βάλουμε εμπόδια. Οι επιχειρήσεις και οι εργολάβοι θα μας βρούνε μπροστά τους σε κάθε τους βήμα, άλλοτε στις πύλες των εργοστασίων, άλλοτε στα γραφεία τους, άλλοτε μαζί με την επιθεώρηση εργασίας και το ΙΚΑ και σίγουρα πολύ σύντομα μαζί με όλους τους εργάτες στο δρόμο. Νομίζουν ότι έχουν θωρακίσει τόσο καλά τις επιχειρήσεις τους ώστε ποτέ να μην διεισδύσουν αγωνιστές και τους χαλάσουν το καλό κλίμα της υποταγής. Είναι γελασμένοι, πως μπορούνε να φοβίζουν τους εργάτες για πάντα, γιατί δεν υπάρχουν άπαρτα κάστρα για το ταξικό κίνημα. Ήδη είναι δεκάδες οι συνάδελφοι εργαζόμενοι σε εργολάβους που απευθύνονται στο Σωματείο για όλα όσα αντιμετωπίζουν, είναι τα μάτια, τα αυτιά και η φωνή του Σωματείου σε κάθε χώρο δουλειάς.

Το πρόβλημα της ενοικιαζόμενης εργασίας για να λυθεί χρειάζεται καλή προετοιμασία και σχέδιο. Μέσα από συλλογικές διαδικασίες από τα κάτω, πρέπει να ενωθούμε μόνιμοι και έκτακτοι εργάτες πάνω στο κοινό συμφέρον.

Διεκδικούμε:

·     Ίσα οικονομικά και θεσμικά δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους του κλάδου, ανεξάρτητα ποιος είναι ο εργοδότης τους.

·        Μονιμοποίηση όσων εργάζονται στον κλάδο μέσω ενοικιαζόμενης εργασίας, από τις επιχειρήσεις που τους απασχολούν.

·       Άμεση κατάργηση των γραφείων ενοικίασης εργαζομένων.

·  Εφαρμογή της τελευταίας ισχύουσας ΣΣΕ των Λιθογράφων για όλους όσους εργάζονται στον κλάδο.

Αγωνιστικά

Η Διοίκηση

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ! Απαντάμε: 24 Νοέμβρη Γενική Απεργία!

Επιστρέφουμε ως απαράδεκτα τα πορίσματά τους, τις συμφωνίες τους.

 Απαιτούμε δικαιώματα στην εργασία και τη ζωή, με βάση την εποχή μας – τον 21^ο αιώνα, τις ανάγκες μας!

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι, ελευθεροεπαγγελματίες επιστήμονες, αγρότες, συνταξιούχοι, νέοι και νέες με τη δουλειά λάστιχο και τους μισθούς ψίχουλα, μη δεχτείτε τη νέα βαρβαρότητα!

Το Συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ καλούν όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, κάθε Ομοσπονδία, Εργατικό Κέντρο, σωματείο, συνολικά τους εργαζόμενους να πάρουν απόφαση για γενική απεργία Πανελλαδική-Πανεργατική σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στις 24 Νοέμβρη. Δεν πρέπει να χαθεί άλλος χρόνος.

Τέρμα πια στους εκβιασμούς, στα ψέματα και τις απάτες. Ο νέος γύρος επίθεσης που ξεκίνησε είναι αποφασισμένος εδώ και καιρό από την κυβέρνηση, το κουαρτέτο, ΕΕ και ΔΝΤ, το ΣΕΒ και τις άλλες εργοδοτικές ενώσεις, τα κόμματα που ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο, τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Θέλουν με κάθε τρόπο ακόμα πιο φτηνά εργατικά χέρια. Θέλουν να καταργήσουν ό,τι έχει απομείνει σε εργατικό δικαίωμα. Η διαπραγμάτευση που ξεκίνησε στο γνωστό φόντο των εκβιασμών και των απειλών προς τους εργαζόμενους είτε πάρει ως βάση το πόρισμα της Επιτροπής των «εμπειρογνωμόνων», είτε την «Κοινή Δήλωση» των κοινωνικών εταίρων, είτε τις «ευρωπαϊκές πρακτικές», οδηγούν: Στην εξάπλωση της εργασιακής ζούγκλας, προς όφελος των επιχειρηματικών ομίλων, στις ομαδικές απολύσεις, στον υποκατώτερο μισθό, στο λοκ άουτ, στον περιορισμό ή και την απαγόρευση των συνδικαλιστικών ελευθεριών, σε νέους φόρους και χαράτσια, σε πλειστηριασμούς κι ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

Δε θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε εμείς!

Η ζωή μας κάθε μέρα κάνει άλματα προς τα πίσω για να αυξάνονται τα κέρδη και τα προνόμια των μονοπωλιακών ομίλων, των λίγων. Οι πάνω από 530 μέχρι σήμερα συνδικαλιστικές οργανώσεις, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, Συνδικάτα, που βγήκαν μπροστά και συμμετείχαν στα συλλαλητήρια στις 17 Οκτώβρη ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική και για το οξυμένο πρόβλημα των συλλογικών συμβάσεων, δείχνουν το δρόμο της οργάνωσης και της σύγκρουσης που πρέπει να ανοιχτεί μπροστά μας. Κατέθεσαν με τη μορφή πρότασης νόμου στη Βουλή το δικό μας πόρισμα. Το πόρισμα των εργαζομένων.

Απαιτούμε:

·         Την κατάργηση όλων των αντεργατικών και αντιασφαλιστικών νόμων των τελευταίων ετών.

·         Την επαναφορά του βασικού μισθού στα 751 ευρώ, την κατάργηση του αντεργατικού πλαισίου για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και την επαναφορά των κλαδικών συλλογικών διαπραγματεύσεων.

·         Την κατάργηση του νέου μισθολογίου και της αντιδραστικής αξιολόγησης στο δημόσιο, την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, την κάλυψη των απωλειών των δημοσίων υπαλλήλων.

·         Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς με κριτήριο τις τεράστιες απώλειες στο εργατικό εισόδημα σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς.

·         Την επαναφορά των κομμένων συντάξεων και επιδομάτων.

·         Την προστασία των ανέργων με αύξηση του επιδόματος ανεργίας.

·         Να μπει φρένο στη φορολογία των εργαζομένων.

·         Να πληρώσουν οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες και οι εφοπλιστές.

Συνάδελφοι, εργαζόμενοι, άνεργοι,

Προσπεράστε τις φωνές του συμβιβασμού και της υποταγής που καλλιεργούν από κοινού κυβέρνηση, μεγαλοεργοδοσία, τα κόμματα που υπέγραψαν το τρίτο μνημόνιο και οι συμβιβασμένες ηγεσίες στη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ που κάθονται στους στημένους κοινωνικούς διάλογους, υπογράφουν «κοινά πορίσματα» και «κοινές ανακοινώσεις».

Δεν έχουμε τίποτα καλό να περιμένουμε από τη «διαπραγμάτευση», από τη «φιλευσπλαχνία» των εργοδοτών που δεν υπάρχει, από την ανάπτυξη που ευαγγελίζονται. Η «ανάπτυξή» τους θα ποτιστεί με το αίμα των παιδιών της εργατικής τάξης, που καταδικάζονται στην ανεργία, τη φθηνή εργασία και την δουλειά-λάστιχο!

Καμία αναμονή, καμία καθυστέρηση!

 Απαντάμε: 24 Νοέμβρη Γενική Απεργία!

Οκτώβρης 2016

ΚΑΛΕΣΜΑ

Καλούμε τους εργαζόμενους, το λαό και τη νεολαία σε μαζική καταδίκη και απομόνωση της ναζιστικής εγκληματικής Χρυσής Αυγής.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 31 ΟΚΤΩΒΡΗ ΚΑΙ ΩΡΑ 8.30 ΤΟ ΠΡΩΙ

ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΜΕΤΡΟ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

Καλούμε κάθε συνδικαλιστική οργάνωση, κάθε μαζικό φορέα σε μαζική συμμετοχή και σε στήριξη της κινητοποίησης, ενώ θα βρίσκεται σε εξέλιξη η δική της Χρυσής Αυγής, με την υπόθεση της επίθεσης σε συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, μέλη και στελέχη του ΚΚΕ στο Πέραμα από τα τάγματα εφόδου χρυσαυγιτών.

Ο τρόπος που έδρασαν στις 12 Σεπτέμβρη του 2013 στο Πέραμα όπως και σε άλλες περιπτώσεις, αναδεικνύουν το δολοφονικό χαρακτήρα της επίθεσης, ενώ η στόχευση σε πρωτοπόρους αγωνιστές που η δράση τους αποτελεί καρφί στο μάτι της εργοδοσίας, επιβεβαιώνουν το ρόλο τους ως τσιράκια του συστήματος.

Η δολοφονία του Π. Φύσσα στο Κερατσίνι, η δολοφονική επίθεση στο Πέραμα, η επίθεση σε Αιγυπτίους αλιεργάτες αποτελούν συνέχεια δεκάδων επιθέσεων κατά μεταναστών, μικροεπαγγελματιών, εργαζομένων, αντιφασιστών.

Η Χρυσή Αυγή οργάνωνε και εκτελούσε εγκληματικές ενέργειες σε βάρος του εργατικού και λαϊκού κινήματος, την ίδια ώρα που έφτιαχνε δουλεμπορικά γραφεία προσφέροντας τσάμπα εργατικά χέρια στην εργοδοσία κι ενώ ζητούσε στη Βουλή νέες φοροαπαλλαγές και προνόμια για τους εφοπλιστές, τους βιομηχάνους, τους εκμεταλλευτές των εργαζομένων.

Η δράσης της υπηρετεί συμφέροντα τμημάτων της μεγαλοεργοδοσίας, εναντίον του λαού και του λαϊκού κινήματος, είναι μαντρόσκυλό τους, που το αμολάνε και το μαζεύουν ανάλογα με τα σχέδιά τους. Νοσταλγοί του Χίτλερ, των φασιστικών καθεστώτων που ματοκύλισαν τους λαούς και την ανθρωπότητα, πολιτικοί απόγονοι των ταγμάτων ασφαλείας, των συνεργατών των δυνάμεων κατοχής, της φασιστικής χούντας.

Η Χρυσή Αυγή είναι εγκληματική οργάνωση γιατί είναι ναζιστική!

Να πέσει στο κενό κάθε προσπάθεια να καμουφλαριστεί ο ναζιστικός εγκληματικός χαρακτήρας της Χρυσής Αυγής.

Το εργατικό λαϊκό κίνημα μπορεί να αντιμετωπίσει κάθε προσπάθεια να εξισωθεί η ναζιστική εγκληματική δράσης της με την πάλη του εργατικού - λαϊκού κινήματος, με βάση και αντίστοιχες κατευθύνσεις της ΕΕ.

Η μαζική πάλη του λαού και της νεολαίας σε κατεύθυνση ρήξης με το εκμεταλλευτικό σύστημα που γεννά και το ναζισμό, μπορεί να δημιουργήσει τους όρους για να την απομόνωση και το ξερίζωμα της.

Αθήνα, 25/10/2016

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Η πολυήμερη απεργία των λιθογράφων το 1977

Στιγμιότυπα από τη μεγάλη απεργία των λιθογράφων, που ξεκίνησε στις 27 Απρίλη 1977 και κράτησε τρεις μήνες. Στην απεργία συμμετείχαν μαζικά οι εργαζόμενοι στα μικρά και μεγάλα λιθογραφεία, όπου οι συνθήκες δουλειάς ήταν άθλιες.

Η ανακοίνωση του Συνδέσμου Λιθογράφων πριν την απεργία είναι αποκαλυπτική: «Το 80% των λιθογράφων παίρνει μεροκάματο 300 δρχ. καθαρά. Η ορθοστασία, οι εντατικοί ρυθμοί δουλειάς, οι ταχυκίνητες μηχανές, το χνούδι του χαρτιού και τα διάφορα οξέα και χημικά προϊόντα που εισπνέουν, υποσκάπτουν την υγεία τους και τους οδηγούν πρόωρα στον τάφο. Τα πρωτόγονα κτίρια, η έλλειψη εγκαταστάσεων υγιεινής και οι εξαντλητικές συνθήκες δουλειάς δημιουργούν συχνά ατυχήματα, με αποτέλεσμα πολλοί λιθογράφοι να είναι σήμερα με κομμένα δάχτυλα και τσακισμένα χέρια.

Αφίσα σε εργοστάσιο, τις μέρες της απεργίας

Οι μισοί εργαζόμενοι του κλάδου δεν παίρνουν άδεια περισσότερο από 18 μέρες, γιατί έτσι ορίζει ο νόμος για τις επιχειρήσεις που έχουν μέχρι 50 εργάτες, αν και δουλεύουν στις ίδιες ακριβώς συνθήκες με τους άλλους συναδέλφους που παίρνουν 25 μέρες άδεια, ύστερα από 8 χρόνια υπηρεσία (...) Στα εξαντλητικά μεροκάματα και στην εξουθενωτική δουλειά που μας επιβάλλουν, στηρίχτηκε η τεράστια ανάπτυξη της λιθογραφίας και επιχειρήσεις που πριν λίγα χρόνια διέθεταν μόνο μια μεταχειρισμένη εκτυπωτική μηχανή, τώρα διαθέτουν δύο ή πέντε αυτόματες δίχρωμες και τετράχρωμες μηχανές αξίας δεκάδων εκατομμυρίων». 

Η προετοιμασία και το πλαίσιο

Η απεργία δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία», καθώς προηγήθηκε μεγάλη περίοδος προετοιμασίας. Στην εφημερίδα «Εργάτης Τύπου και Χάρτου» (φύλλο 4β, Φλεβάρης-Μάρτης 1977) δημοσιεύεται ανακοίνωση (Φλεβάρης 1977) του Συνδέσμου Λιθογράφων με την οποία αναγγέλλεται ο επερχόμενος αγώνας:

«Αποφασίσαμε: 1. Να καλέσουμε σε σύσκεψη τις εργοστασιακές επιτροπές 2. Να καλέσουμε σε εργοστασιακές και τοπικές συνελεύσεις όλους τους συναδέλφους 3. Να γίνει εξόρμηση για την οικονομική τακτοποίηση όλων των συναδέλφων και για έκτακτη οικονομική ενίσχυση του ταμείου μας για την αντιμετώπιση των αναγκών του αγώνα».

Ο Σύνδεσμος πρόβαλλε τα εξής αιτήματα: «α) 40ωρη πενθήμερη βδομάδα, κεντρικό μας αίτημα β) Ενα μήνα άδεια μ' επίδομα για όλους ανεξάρτητα από προϋποθέσεις γ) Εξίσωση των ημερομισθίων, τεχνιτών και βοηθών, με τα ανώτερα ημερομίσθια που υπάρχουν σήμερα στον κλάδο».

Το αίτημα αιχμής ήταν αναμφίβολα το ωράριο. Στην εφημερίδα «Εργάτης Τύπου και Χάρτου» (φύλλο 4α, Φλεβάρης-Μάρτης 1977) σημειώνεται: «Ο νόμος μάς υποχρεώνει όπως και όλους σχεδόν τους εργάτες της χώρας μας να δουλεύουμε 45 ώρες τη βδομάδα. Μα οι ανάγκες της ζωής που μεγαλώνουν, η ακρίβεια, ο πληθωρισμός αναγκάζουν τους περισσότερους μας να δουλεύουμε άλλες 15, 20 και 30 ώρες υπερωρία τη βδομάδα, αφού το μεροκάματο δεν φτάνει ούτε και για τα πιο στοιχειώδη».

Σημειώνουμε εδώ ότι από το Γενάρη του 1977 είχε συγκροτηθεί Συντονιστική Επιτροπή από τις Εργοστασιακές Επιτροπές του Συνδέσμου και έθετε ως βασικό αίτημα την κατάκτηση του 40ωρου «για να περιορίσουμε κατά μερικές ώρες την εκμετάλλευση και να λιγοστέψουμε τη σκόνη και τα οξέα που εισπνέουμε» («Εργάτης Τύπου και Χάρτου», φύλλο 3, Γενάρης 1977). Αυτή η Συντονιστική Επιτροπή φαίνεται να έπαιξε το ρόλο της Απεργιακής Επιτροπής με το ξεκίνημα του αγώνα τον Απρίλη του 1977.

Το ξεκίνημα της απεργίας

Η απόφαση για το ξεκίνημα της απεργίας λήφθηκε στη γενική συνέλευση που πραγματοποίησαν την Κυριακή 24 Απρίλη 1977 ο Σύνδεσμος Λιθογράφων Εργατών, το Σωματείο Τυπογράφων και η Ένωση Εργατοτεχνιτών Βιβλιοδετών Αθήνας - Πειραιά στο θέατρο «Ακροπόλ». Ο χώρος αυτός, όσο διήρκεσε η απεργία, αποτέλεσε τόπο συγκέντρωσης και γενικών συνελεύσεων, που γίνονταν ακόμα και μέρα παρά μέρα, κάνοντας τον απεργιακό αγώνα υπόθεση όλου του κλάδου.

Μέχρι την ώρα που ξεκίνησε η γενική συνέλευση, σύμφωνα με στοιχεία της εφημερίδας του κλάδου, στο «Ακροπόλ» έδωσαν το «παρών» 1.285 εργάτες λιθογράφοι από 128 εργοστάσια. Η συμμετοχή ήταν ιδιαίτερα μεγάλη, με δεδομένο ότι οι λιθογράφοι ήταν περίπου 2.500 σε Αθήνα και Πειραιά.

Η απόφαση που λήφθηκε ήταν να πραγματοποιηθεί 48ωρη απεργία στις 27 και 28 Απρίλη, με τα εξής βασικά αιτήματα: 40ωρη, 5ήμερη βδομάδα δουλειάς, αύξηση όλων των μεροκάματων στο επίπεδο των αναγκών της ζωής, μηνιάτικη άδεια με μηνιάτικο επίδομα σε όλους τους εργαζόμενους στη λιθογραφία με υπαγωγή του κλάδου στο ν. 2112.

Παράλληλα, λήφθηκαν αποφάσεις για την οργάνωση της απεργίας, όπως το να συγκεντρωθούν οι απεργοί στις 8 το πρωί στα εργοστάσια που θα δουλεύουν και στη συνέχεια στο «Ακροπόλ».

Στις 28 Απρίλη, δεύτερη μέρα της απεργίας, διαβάζουμε στον «Ριζοσπάστη»: «Καθολική επιτυχία σημείωσε χθες η 48ωρη πανελλαδική απεργία (...) Στα εργοστάσια ΕΛΚΑ, Περιβολαράκη Γιανόπουλος, Τεχνογραφική, Καρυδάκης, Παπαστράτος, Κεράνης, η επιτυχία της απεργίας έφθασε το 100%. Ήδη από τις πρώτες ώρες της απεργίας, ορισμένα εργοστάσια δέχτηκαν να ικανοποιήσουν τη 40ωρη πενθήμερη βδομάδα, τη μηνιάτικη άδεια (26 μέρες), με μηνιάτικο επίδομα και άλλα αιτήματα (...) Τα εργοστάσια αυτά είναι: Επιχείρηση Νέος Παρνασσός ΑΕ, Χάρη Πάτση, Πάπυρος Γραφικές Τέχνες, Δουράκος και Σία ΟΕ και Ι. Δραγούμης και Υιοί ΕΠΕ».

Τη συγκέντρωση στο «Ακροπόλ» χαιρέτισε βουλευτής του ΚΚΕ. Από την άλλη μεριά, εργοδότες και κράτος δεν κάθισαν με σταυρωμένα τα χέρια. «...μέλη της απεργιακής επιτροπής συνελήφθησαν το πρωί έξω από το εργοστάσιο του Γρίλη στη Ν. Ελβετία από όργανο της Τάξης και οδηγήθηκαν στο ΛΖ' Αστυνομικό Τμήμα, που τους παρέπεμψε στον Εισαγγελέα», έγραφε ο «Ριζοσπάστης». 

Απόφαση για κλιμάκωση

Ωστόσο, η δεύτερη μέρα της απεργίας φαίνεται να είχε ακόμα μεγαλύτερη συμμετοχή. Το αποτέλεσμα ήταν να αποδεχθούν τουλάχιστον μέρος των αιτημάτων επιχειρήσεις που απασχολούσαν περίπου 800 λιθογράφους, σχεδόν το 1/4 του κλάδου. Στη γενική συνέλευση εκείνης της μέρας, «1.300 λιθογράφοι διατράνωσαν την απόφασή τους να αγωνιστούν μέχρι την τελική νίκη». Ετσι, αποφάσισαν νέα 48ωρη απεργία για τις 4 και 5 Μάη. Ενδιάμεσα, την 1η Μάη, αποφασίστηκε να γίνει συγκέντρωση των λιθογράφων στα γραφεία του σωματείου, για να πάνε στο συλλαλητήριο της Πρωτομαγιάς.

Από εκεί και μετά, η απεργία συνεχίστηκε χωρίς διακοπές. Στις 11 Μάη ο «Ριζοσπάστης» σημείωνε: «Με επιτυχία συνεχίζεται για 9η μέρα σήμερα η απεργία των Λιθογράφων. Στην απεργία συμμετέχουν οι τυπογράφοι και οι βιβλιοδέτες στα μικτά εργοστάσια». Ακόμα, ανέφερε ότι την προηγούμενη μέρα «δυνάμεις χωροφυλακής προσπάθησαν να εμποδίσουν την Απεργιακή Επιτροπή να περιφρουρήσει το εργοστάσιο Ματσούκη στο Μενίδι, αλλά απέτυχαν».

Στο μεταξύ, εργοδότες και κράτος μεθοδεύουν την παραπομπή της υπογραφής νέας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στη Διαιτησία. Σύμφωνα με το νόμο 3239/1955, η παραπομπή θα σήμαινε σταμάτημα της απεργίας και όσοι τη συνέχιζαν, θα μπορούσαν ακόμα και να απολυθούν.

Η πρόθεση των εργοδοτών και του κράτους να προχωρήσουν σε μια τέτοια μεθόδευση, ήταν γνωστή από νωρίς και ο κλάδος ήταν προετοιμασμένος. Όπως είχε ήδη δηλωθεί στην πρώτη γενική συνέλευση του Απρίλη, η απεργία δεν πρόκειται να σταματήσει ακόμα κι αν γίνει η παραπομπή. Στις 17 Μάη, η κυβέρνηση της ΝΔ παρέπεμψε το θέμα στη Διαιτησία και όπως γράφει ο «Ριζοσπάστης» στις 19 Μάη, η απάντηση ήταν αφοπλιστική: «Απτόητοι οι χιλιάδες λιθογράφοι βιβλιοδέτες και τυπογράφοι από τα εξώδικα των εργοδοτών και τις απειλές για την εφαρμογή του νόμου 3239/55».

Θετικός απολογισμός

Στις 24 Μάη, είχαν συμπληρωθεί 23 μέρες απεργίας και ήδη 35 εργοδότες που απασχολούσαν πάνω από 1.000 εργάτες είχαν δεχτεί τα αιτήματα για 40ωρο και ένα μήνα άδεια. Σημειώνουμε ότι σε κάθε επιχείρηση που αποδεχόταν τα αιτήματα, η απεργία σταματούσε. Γι' αυτό υπήρχαν επιχειρήσεις όπου η απεργία σταμάτησε ύστερα από λίγες μέρες, ενώ σε άλλες διήρκεσε μέχρι και τρεις μήνες.

Οι εργοδότες που αρνούνται να υπογράψουν συνέχισαν την τρομοκρατία. Σύμφωνα με τον «Ριζοσπάστη», «έχουν κοινοποιήσει εκατοντάδες εξώδικες απολύσεις και ενοχλούν τους απεργούς με απειλητικά τηλεφωνήματα και επιστολές. Η αστυνομία, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του Σωματείου Λιθογράφων, συλλαμβάνει καθημερινά απεργούς με πρόσχημα την "εξακρίβωση". Δίκες απεργών, άλλος για παρεμπόδιση εργασίας, άλλος για διεξαγωγή παράνομου εράνου».

Η αλληλεγγύη μεγάλωνε μέρα με τη μέρα. Η ΕΣΑΚ-Σ Αθήνας κατήγγειλε τον υπουργό Εργασίας για την παραπομπή της ΣΣΕ στη Διαιτησία, ενώ το ΚΚΕ κατέθεσε Ερώτηση στη Βουλή, απαιτώντας να ληφθούν μέτρα για την ικανοποίηση των αιτημάτων και να σταματήσει η διαιτητική διαδικασία. Στις αρχές Ιούνη, οι απεργοί ενημέρωσαν για τον αγώνα τους διεθνείς συνδικαλιστικές οργανώσεις και τα συνδικάτα Τύπου της Ιταλίας, της Ελβετίας και της Αμερικής. Στο μεταξύ, συνδικάτα άλλων κλάδων, παρατάξεις και μαζικοί φορείς εξέφραζαν την αλληλεγγύη τους ενισχύοντας οικονομικά τους απεργούς.

Στις 12 Ιούνη, ο «Ριζοσπάστης» αναφέρει ότι πάνω από 1.200 λιθογράφοι έχουν γυρίσει στη δουλειά τους και στις 16 Ιούνη ότι έχουν συμπληρωθεί 45 μέρες απεργίας, με 600 λιθογράφους να συνεχίζουν τον αγώνα. Τελικά, η απεργία λήγει στα τέλη Ιούλη.

Η μάχη που δόθηκε ήταν δύσκολη, αλλά καλά προετοιμασμένη. Κάνοντας έναν απολογισμό, ο «Εργάτης Τύπου και Χάρτου» (φύλλο 7, Οκτώβρης 1977) στέκεται στις ευθύνες της ΓΣΕΕ, που δεν στήριξε τον αγώνα του κλάδου, και σημειώνει: «...σχεδόν ο μισός κλάδος και συγκεκριμένα 1.300 περίπου συνάδελφοι δουλεύουν 40ωρο-5ήμερο και άλλοι 700 περίπου δουλεύουν 5ήμερο - 42 1/2ωρο (...) ένα σοβαρό ποσοστό συναδέλφων δικαιούνται ένα μήνα άδεια με ένα μήνα επίδομα το χρόνο. Αυτά δεν τα είχαμε πριν από την απεργία (...) Δεν έχουμε βέβαια κερδίσει όλα όσα ζητάγαμε. Ναι. Αλλά έχουμε κερδίσει παραπάνω από τα μισά (...) Έχουμε κάνει το πρώτο και το πιο αποφασιστικό βήμα».

Πέρα από τις εκτιμήσεις της εποχής, η απεργία άφησε παρακαταθήκη στον κλάδο και συνολικά στο κίνημα των εργαζομένων, για τον τρόπο που προετοιμάστηκε και οργανώθηκε, τους στόχους που έθεσε και την αποφασιστικότητα των απεργών, παρά τις διώξεις και την τρομοκρατία από το κράτος και την εργοδοσία.

Οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο ¨Αφοί Ρόη¨

εξέλεξαν Σωματειακή Επιτροπή.

Την Τετάρτη 12/10/16 οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο ¨Αφοί Ρόη¨ στην Μαγούλα Αττικής, πραγματοποίησαν εκλογές για να ορίσουν Σωματειακή Επιτροπή- Επιτροπή Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας. Οι εργαζόμενοι μαζικά συμμετείχαν με 47 ψηφίσαντες, δηλαδή σχεδόν το σύνολο των εργαζομένων, μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού, στην επιλογή των εκπροσώπων τους. 

Το Σωματείο Λιθογράφων παρευρέθηκε στη διαδικασία και χαιρέτισε την ίδρυση της 4ης Σωματειακής επιτροπής που λειτουργεί στον κλάδο. Η πείρα που βγαίνει από τη λειτουργία και δράση των επιτροπών, αναδεικνύει την ανάγκη οργάνωσης σε κάθε τόπο δουλειάς. Οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο Αφοί Ρόη, μπορούν πλέων από καλύτερες θέσεις να αποκρούσουν τα αντεργατικά μέτρα, να οργανώσουν την πάλη στο χώρο δουλειάς τους και στον κλάδο συνολικά, θέτοντας επιθετικά αιτήματα. Η Διοίκηση του Σωματείου Λιθογράφων, θα βρεθεί στο πλευρό των συναδέλφων, στηρίζοντας κάθε τους πρωτοβουλία;.

19/10/16